Real Betis Balomplé - FC Barcelona 1-4, zondag 17 maart 2019, 20:45 uur
Eigenlijk was het bij FOF20 hoog tijd om weer eens naar het eiland te gaan. We hadden zelfs al een wedstrijd van de Spurs geselecteerd en waren druk bezig geweest om een slaapplaats en vervoer te regelen. Maar het nieuwe stadion aan de White Heart Lane wilde maar niet afkomen en de opleverdatum werd steeds vertraagd. Ook wilde een betaalbare slaapplaats nog niet echt vlotten. In afwachting van wat komen ging scande de ervaren Foffers alvast het internet af en vonden een hele mooie wedstrijd in een hele mooie Spaanse stad.
Onderzoek leerde dat er nog wat kaarten te koop waren en na wat heen-en-weer ge-app waren er 4 kaarten gekocht voor Real Betis - Barcelona. Vlucht was zo gepiept en mooie appartementen (voor de helft van de Londense prijzen) waren er in overvloed. De vooruitzichten waren in ieder geval super. Mooi appartement in het oude centrum van Sevilla, heel mooi weer voorspeld en een mooie wedstrijd om te gaan zien.
Robert vertrok dit keer niet uit Frankrijk en ging gezellig met ons mee. Met zijn 4-en reizen hadden we al (te) lang niet meer gedaan.
Vrijdagmiddag ontmoette de Foffers elkaar in Rotterdam CS, voor de Feyenoord store, en treinden vervolgens naar Schiphol. Nadat we onze rolkoffers langs de douane hadden geloodst kwam Sjonny er tot zijn schrik achter dat hij zijn ID-kaart had vergeten. Er zat niets anders op dan de terminal weer via de exit weer te verlaten en bij de Koninklijke Marechausee een noodpaspoort te laten maken. Terwijl Sjonny zich haastte wachtte de rest van de Foffers in het restaurant af op wat komen ging. Na een uurtje, EUR 47.50 lichter, was Sjonny terug en kreeg een verdiende bier in zijn handen gedrukt. Niet veel later was het tijd om te boarden.
In Sevilla merkten we meteen dat het een stuk warmer was ondanks dat de zon net onder was. In de aankomsthal werden we opgewacht door een Spaanse dame die ons met een Vitobus naar ons appartement bracht. Ze legde onderweg in de file uit dat het erg druk was vanwege het mooie weer. Ons - Puerta Catedral - appartement op de 1e etage van Calle Antonia Diaz 25 was in ieder geval schitterend. Goede bedden, airco, 2 binnenplaatsjes, mooie keuken en 2 badkamers waarvan de zijwanden geheel bestonden uit erg confronterende spiegelwanden. Op elk bed lagen ook nog een badjas en een setje slippers. Dikke plus.
Na een korte opfris doken wij het avondleven van Sevilla in en belandden bij de eerste de beste kroeg op de hoek: Bar Arenal Ventura waar we tot sluitingstijd buiten stonden en allerlei lekkere en soms vreemde tappas tot ons namen. Daarna was er nog een voor ons doen late afzakker bij de Schotse pub "The Clan" aan de overkant. Geheel volgens traditie niet verder dan 50 meter van het appartement geweest.
De volgende morgen was er een trage ontwaak en een terras-ontbijtje bij Desayunos om de hoek. Daarna een slenter richting de oude kathedraal. Onderweg inspecteerden we Antiqua Cereria del Salvador waar we meteen wat blingbling voor onze geliefden scoorden. Helaas nog even langs de incheckbalie van onze appartementenverhuur. Het was zoals voorspeld erg mooi weer, rondom de kathedraal liepen drommen toeristen en reden de open paardenkoetsjes af en aan. Voor de kathedraal en naastgelegen kasteel stonden lange rijen.
Reden genoeg om deze links te laten liggen en 4 stadsfietsen te huren bij Cyclotour aan de Calle Tomás de Ibarra 6. Na een schappelijke prijs te hebben afgedongen en flink zonnebrand te hebben gesmeerd zigzagten we tussen de toeristen naar het kanaal en proefden de sfeer langs het water. We namen de brug naar de overkant en verkenden dit deel van de stad. Wat later weer terug naar de andere kant en meteen door naar Metropol Parasol, een bijzonder gebouw uit 2010, ontworpen door een Duitser. De houten constructie is bedekt met polyurethaan en heeft een paddestoel-achtige vorm met bovenop een looppad. We voltooiden een looprondje om het gebouw niet helemaal en streken neer op het terras van La Centuria voor een Cruzcampo en Tappas.
Tegen de avond doorkruisten we nog enkele pleinen en parkeerden toen onze fietsen op een binnenplaats van ons appartement. Dit keer iets verder op de straat, voor de deur bij El Gallo Negro, spoelden we de dag weg met een G&T of Baco. Het was gezellig druk op straat met veel reuring tussen de diverse kroegen. Na het donker verhuisden we op advies van Robert naar de 3e etage van Taberna Coloniales. Goed advies!
De volgende morgen was het weer zo mogelijk nog beter. Eerst een ontbijt op de hoek bij Heladeria, daarna een rustige fietstocht naar het Maria-Luisapark en natuurlijk het Plaza Espana. Het prachtige U-vormig gebouw was neergezet voor de wereldtentoonstelling van 1929 en was verfraaid met veel mozaiek en een rondvaartbootvijver. We checkten een deel van het gebouw uit en keken ook even naar een dansshow. Vervolgens toerden we Sevilla nog flink even door met een tussenstop op een klein plein voor een lunch.
Tegen 6-en was het hoog tijd om onze fietsen terug te leveren en een opfris te doen in 1 van onze spiegel-badkamers.
Sinaasappels aan de bomen gaf mooie herinneringen
Na een korte terras-tappas-hap namen we voor EUR 6,75 een taxi naar Estadio Benito Villamarin aan de Avenida de Heliopolis, zo een 3km van het centrum. Rond het stadion heerste een gemoedelijke sfeer waar supporters van beide partijen door elkaar liepen. Rondom was er wat politie en de gebruikelijk fan-stands die alleen sjaaltjes verkochten. Wat we in Valencia ook al hadden gezien: Het stadion was nog niet helemaal af, de stukken betonijzer staken uit de tribune. Terwijl Leon een shirtje kocht in de fanshop beklommen de andere 3 foffers alvast de betonnen tribune aan de Noord-Lange zijde. We zaten niet direct naast elkaar maar wel in hetzelfde vak. Na rust konden we wel bij elkaar zitten. De sfeer was zeer goed en omdat de zon onder was, was de temperatuur zeer lekker.
Voor aanvang zagen we ene Messi de ene na de andere vrije trap feilloos langs reserve doelman Cillesen schieten die niets meer kon doen dan alleen zijn handen in de lucht houden.
We gingen er eens lekker voor zitten. Barca trad aan met grote sterren als Messi, Suarez, Piqué, Ramos, Rakitic, Busquets en Ter Stegen en er waren 53,443 toeschouwers waarvan de meeste met een anti-Barca insteek.
Het Betis-publiek om ons heen bleek heel fanatiek. Elke beslissing van de scheids werd luidkeels af- of goedgekeurd. In het begin waren de ploegen best aan elkaar gewaagd en waren er volop kansen over en weer. Tot Barca in de 18e minuut een makkelijke vrije trap kreeg, die Messi - zoals ook voor de wedstrijd, snoeihard de kruising in jaagde. Daarna controleerde Barca de wedstrijd en deed Betis niet veel meer, zeker niet nadat Messi er vlak voor rust nog 0-2 van maakte.
Na rust zette Suarez met een solo de stand op 0-3. Betis leek de wedstrijd weer wat spanning te geven door in de 82e minuut 1-3 te scoren. Totdat Barca wat rondspeelde op de helft van Betis en Messi de bal van net binnen de 16 over de keeper stifte en zo zijn 3e maakte. Er brak wat bij het Betis publiek en bijna iedereen stond op en gaf Messi een staande ovatie. Messi keek wat verbaasd om zich heen en bedankte nederig. Een heel bijzonder moment.
vrije trapje stift-momentje
Kort daarna was er nog een enorme kans op 1-4 waarna de scheidsrechter de wedstrijd affloot.
We keken toe hoe het stadion leeg liep en voegde ons wat later in de stroom mensen richting Sevilla centrum. Na voettocht van 50 minuten volgde een terras-evaluatie bij The Clan.
Het was voor ons de eerste keer in 20 edities dat de thuisclub verloor. Heel speciaal dat het thuispubliek Messi een ovatie gaf.
De volgende morgen bekeken we ons zelf weer kritisch in de spiegel-badkamers en namen een taxi naar het vliegveld.
De vlieg- en treinreis verliepen zeer voorspoedig, Sjonny mocht zelfs zijn noodreisdocument laten zien.
Het was een zeer mooi weekend geweest met mooi weer, mooie stad en mooie wedstrijd. Robert stelde zelfs voor om elk jaar naar Sevilla te gaan. We zullen zien..