Glasgow Rangers - Celtic 1-1, zondag 10 maart 2002
The Old Firm is de, meestal spottend bedoelde, benaming voor de wedstrijden tussen Glasgow Rangers en Celtic die viermaal in het jaar plaatsvinden in de Schotse voetbalcompetitie. Het is dé wedstrijd van het voetbalseizoen in Schotland.
Geschiedenis
Door de enorme rivaliteit en vijandigheid tussen de supporters van de twee clubs, waarbij de haat tussen twee geloven, het katholieke geloof (Celtic) (oorspronkelijk het Ierse) en het protestante geloof (Rangers), een rol speelt, gaat deze wedstrijd gepaard met spreekkoren. Ook wordt door de aanhangers van de Rangers de hand geheven, wat vaak geassocieerd wordt met de Hitlergroet. In feite is het de voor Ierse katholieken kwetsende 'Red Hand of Ulster', het symbool van Britse overheersing in Noord-Ierland.
Deze wedstrijd heet The Old Firm ( = De oude firma), als verwijzing naar het feit dat beide ploegen de onderlinge rivaliteit en haatgevoelens uitbuiten om er financieel beter van te worden. De benaming is oorspronkelijk bedoeld als negatieve aanduiding door de andere clubs om aan te geven dat beide clubs het winstgevende karakter van hun derby's gezamenlijk uitbaten. The Old Firm staat in de hele wereld bekend als (een van) de zwaarst beladen derby's, waardoor ook Celtic en Glasgow Rangers wereldwijde bekendheid genieten. Wanneer een van beide clubs er niet (meer) zou zijn, zou de andere club voor de rest van de wereld lang niet zo interessant zijn en zou ook de Schotse competitie nog meer in aanzien dalen.
De clubs onderhandelen samen altijd over de shirtsponsor. Beide clubs hebben dan ook al jaren dezelfde shirtsponsor (bierbrouwerij Carling sinds 2003, daarvoor kabelmaatschappij NTL). Dit is wel zo veilig voor de sponsor, anders zouden de fans de sponsor van de rivaliserende club gegarandeerd boycotten.
Gedreven door het succes van voorgaande jaren hadden we in 2002 het idee eens hoog in te zetten. Als echte voetbalforenzen moet je toch eens The Old Firm hebben bijgewoond in Glasgow. Na enig speurwerk op het internet en het na spreken van diverse deskundigen bleek dat we de lat erg hoog legden. De 4 Old Firm wedstrijden zijn steevast uitverkocht en bovendien hebben beide clubs een enorme supporterschare die allemaal een seizoenkaart hebben.
DAAR KOMEN JULLIE NOOIT IN was ongeveer de enige reactie die we te horen kregen als we spraken over het voornemen om naar Glasgow af te reizen. Vol positieve vibes en met een bord voor ons hoofd boekten we de vlucht en hotel. Gezien de beschikbaarheid van de Foffers in combinatie met het wedstrijdschema zou het Glasgow Rangers - Celtic moeten worden op 10 maart 2002.
Vrijdagavond omstreeks 22.00 uur kwamen we aan - in een koud en natte-sneeuwachtige stad - bij het Rennie Mackintosh hotel aan de Union Street in Glasgow Centrum. Het hotel is gelegen vlakbij het Centraal Stadion van Glasgow op een steenworp afstand van diverse uitgaansgelegenheden. We boekten snel in en verlieten het hotel om te zien of we ergens een biertje konden drinken, aangezien alle pubs in Schotland toen nog om 23:00 uur moesten sluiten.
Aanzicht van het hotel De gezellige kamers
 |
Ingepakt in onze winterjassen gingen we de regenachtige straat op, op zoek naar een pub die nog open was. Na een paar honderd meter kwamen we enkele volumineuze withuidige Schotse dames tegen die - ondanks de kou - slechts gekleed waren in een kort dun jurkje. De aangeschoten locals waren er niet erg van gediend dat ze aangestaard werden door 5 verbaasde Hollanders en brabbelde iets zoals "wah ah you looking ah?", "heb ik iets van je aan", zullen we maar zeggen.
Na dit ontkend te hebben probeerden we nog een paar pubs binnen te komen , maar werden telkens resoluut geweigerd.
Er zat niet anders op dan in de lobby van het hotel een biertje te kopen en aldaar het begin van het derde FOF-weekend te vieren.
De hotelbediende dacht trouwens ook dat het niet mogelijk zou zijn om kaarten te kopen voor de aanstaande Old Firm. |
Op de dag van de wedstrijd namen we ruim tevoren een cab naar het Ibrox stadion van de Rangers aan de Edmiston drive nabij de Clyde River. De avond tevoren hadden we een duidelijke strategie uitgedacht om 5 van de 51.000 kaarten te bemachtigen. We verspreidden ons naar al de 4 zijden van het stadion en gingen langs de toegangsroutes staan van de toelopende Rangers supporters. Sjonnie ondertussen begaf zich naar de bussen van de Celtic supporters die aan de achterzijde van het stadion parkeerden. We spraken werkelijk iedereen aan die we tegenkwamen en vroegen of zij wellicht spare tickets te koop hadden. Het eerste uur hadden we weinig succes of was het misschien een vage toezegging van een standhouder nabij, die misschien wel twee tickets had als zijn familielid niet kwam. We kregen telkens beleefd te horen "sorry mate" en de moed begon ons toch wel een beetje in de schoenen te zinken.
Pakweg drie kwartier voor de wedstrijd kon Robert voor zo'n 15 pond mee naar binnen met een Schotse heer die een seizoenkaart over had. Hij belandde 3 rijen achter de bank van Glasgow Rangers en kon van dichtbij een praatje maken met Dick Advocaat. Minder dan een half uur voor aanvang - toen we besloten hadden de wedstrijd dan maar in de kroeg te gaan kijken - vonden we kort na elkaar plots twee kaarten, die we voor kostprijs over mochten nemen. De vage standhouder bleek de twee genoemde kaarten gewoon in zijn zak te hebben en was plots bereid deze ook tegen kostprijs af te staan !!
Het was gelukt, we hadden werkelijk 5 toegangsbewijzen voor de Old Firm ! En alle kaarten tegen kostprijs of goedkoper !
Sjonnie had al deze commotie niet meegemaakt. Hij had uren doorgebracht tussen de Celtic supporters en was daar niets wijzer geworden. Teleurgesteld en licht gefrustreerd kwam hij 10 minuten voor aanvang aangelopen en voegde zich bij onze groep. We speelden zijn teleurstelling eventjes mee, gaven hem een toegangskaart in de zijn hand en zeiden: "Nou sjon zullen we dan maar naar binnen gaan ? " Hadden we maar een foto gemaakt van zijn gezicht .
Via een korte loting verdeelden we de kaarten en gingen ieder naar ons eigen vak. Norbert ging naar binnen, ging op zijn plaats zitten en kwam erachter dat zijn linkerkant van het stadion was afgeschermd door een tribunesteunpaal. Op zijn kaart bleek dan ook "restricted view" te staan. Hij kon echter ergens ander gaan zitten en belandde naast Sjon die weliswaar een heel andere toegang had genomen, doch vlakbij bleek te zitten.
Aanzicht van het stadion Politie begeleid supporters
De wedstrijd zelf was eigenlijk best slecht te noemen. Veel inzet, veel kick and rush, veel slechte passes, erg veel herrie van de tribunes. Elke beslissing van de scheidsrechter werd met veel gejuich of resp. veel gescheld beoordeeld. De supporters om ons heen waren toch wel van mening dat hun team de benen van de tegenstanders moesten breken.
Ondanks de toch ietwat vijandige sfeer en het slechte voetbal was de wedstrijd een belevenis. Bij de Rangers stonden maar liefst 3 Nederlanders in het veld (Konterman, Numan en Ricksen met Ronald de Boer geblesseerd) Verder stond bij Celtic Feyenoord legende Henrik Larsson in de spits. Op de bank bij de Rangers: Dick advocaat, Jan Wouters en Bert van Lingen.
De wedstrijd zelf eindigde in 1-1 met een goal voor Celtic in de 23e minuut en de thuisgoal voor Rangers van Arthur Numan in de 60e minuut. Na de wedstrijd vonden we elkaar voor het stadion en kwamen erachter dat we allen zo'n beetje hetzelfde hadden ervaren.
Verschillende Schotse scheldwoorden rijker vertrokken we naar een pub om de wedstrijd verder te analiseren samen met lokale voetbalanalisten. De gesprekken duurder tot de late uurtjes van de avond.
Straatbeeld van Glasgow Ochtend koffie
De volgende morgen - voordat we de terugreis aanvaardden - besloten we om nog iets cultureels te gaan doen.
We bezochten The Mackintosh House, waarvan het interieur is ontworpen door de Schotse ontwerper Rennie Mackintoch (1868) een van de vertegenwoordigers van de Arts-and- Craftbeweging.
Na dit cultuurmomentje en geslenter door een koud Glasgow vlogen we terug naar Nederland. Ondanks sceptische verwachtingen over kaarten, het uitgaansleven van Glasgow en het weer was het een uitermate gezellig weekend geweest. En dat we de 5 kaarten onder de kostprijs hadden bemachtigd hebben we nog vele malen moeten uitleggen...... met een glimlach