Juventus - Internationale 2-0 zondag 25 maart 2012
De bestemming van editie 2012 was eigenlijk, vergeleken met andere jaren, vrij rap besloten. Juventus was al vele jaren een wens maar was door degradatie en de bouw van een fonkelnieuw stadion telkens nog geen optie gebleken. In 2012 stond niets meer in de weg om de reis naar Noord-Italie te gaan ondernemen. De keuze van het geschikte weekend was echter wel weer een reden om een lange e-mail discussie te starten. Ook bleek de duur van het voetbalweekend deze keer niet voor alle foffers vast te staan.
De e-mail discussie verhaalde vooral over of er nu voor een top- of tobwedstrijd gekozen diende te worden en hoeveel dagen de reis ging duren. In November 2011 ging de kogel door de kerk: We gingen de lat wederom hoog leggen, het zou Juventus - Inter worden op 25 maart 2012. Robert zou apart naar Turijn reizen met zijn busje en Leon zou een dag later arriveren.
Kort daarna vonden we eenvoudig via internet een mooi en goedkoop appartement annex B&B in het centrum van Turijn.
De zoektocht naar kaarten zou een groter probleem opleveren, zeker omdat Juventus een relatief klein stadion heeft en we naar een grote wedstrijd in de serie A gingen. Via de bekende woekerkaartenbureau's was er zoals altijd zat aanbod maar daar hadden we natuurlijk geen zin in. De clubsite van Juve bood wel enige hoop. Kort voor vertrek kwamen we er echter achter dat kaarten echt alleen konden door clubkaarthouders konden worden gekocht. Onze Italiaanse contacten vertelde hetzelfde verhaal. Geen clubkaart geen wedstrijdkaart.
Vol vertrouwen na onze 12 jaar ervaring reisden 3 foffers op in de vroege ochtend van vrijdag 23 maart, op papier met KLM, uitgevoerd door Aitalia, vliegend met een prijsvechter naar Turijn. Aldaar namen voor EUR 6,50 pp de bus naar het grote treinstation van Turijn, Porta Nuova. Aldaar volgde een kleine wandeling naar Via Giuseppe Mazzini 7 alwaar ons appartement B&B Torino D'Epoca was gevestigd.
Na een telefoontje naar de eigenaar beklommen we de oude statige trappengalerij naar de 2e verdieping. Onze B&B bestond uit 2 centrale badkamers en een kleine ontbijtruimte waarom heen zo een 5 slaapkamers waren gesitueerd. We betrokken een ruime 2- en 3 persoonskamer met balkon. In de gang stond nog een computer waar je de plaatselijke toeristische hoogtepunten kon opzoeken. Het was weer erg mooi weer het geheel weekend.
Aanzicht Straat- beeld
Entree 3-persoonskamer
2-persoonskamer Ontbijtruimte Zelf-service
Na een opfrissing vonden we - zoals gewoonlijk - een terras naast de deur, aldaar wachtte we de komst van Robert af die een uurtje later kwam aanrijden. Robert had zijn toerfiets in zijn bus meegenomen en was dus klaar voor het weekend en voor het mooie weer.
Op de hoek van de straat werd eerst een pizza gegeten bij Primaepoi aan de Via Lagrange 43 (www.primaepoi.com) hetgeen onze vaste lunchstek zou worden. Daarna werd de omgeving verkend en streken we neer op een zonovergoten terras op het Piazzo San Carlo voor het goed gesprek. Geschrokken van de prijs van een biertje aldaar werd snel verkast naar een prijsvriendelijker terras op een steenworp afstand van ons appartement. Bij Caffetteria Mazzini dronken we enkele biertjes, aten we wat tappas en zagen we de zon ondergaan.
De aardige eigenaar - blij met ons bezoek - trakteerde ons nog op wat eigengestookte moonshine. Om het niet te beledigen lieten we de drankjes niet staan. Laat op de avond vonden we onze slaapplaats, helaas speelde John's pizza-allergie weer eens op waardoor hij het toilet van dichtbij moest bekijken. Gelukkig was hij de volgende dag weer aan de beterende hand.
Primaepoi Caffetteria Mazzini
De volgende dag maakten de 4 foffers zelf ontbijt in de kleine ontbijtruimte van het appartement, onder het toeziend oog van een strenge Italiaanse mama. Het bleek dat een andere kamer was verhuurd aan een Frans gezin met een kindje van 4 maanden. We namen ons voor de volgende thuiskomst wat stiller te doen. In afwachting van de aankomst van Leon werden alvast 4 huurfietsen opgehaald bij Tourinbike (www.tourinbike.com) Via een korte rondrit werd de stad alvast eens goed verkend.
Na het middaguur vond ook Leon het appartement en kreeg meteen een fiets aangereikt. Na een fietsrit van 30 meter werd er gestopt voor de lunch bij Primaepoi voor een Bismark en een biertje. Daarna volgde een aangename fietstocht langs de rivier de Po, richting het zuiden, richting het automuseum. Ondanks dat we elkaar onderweg even kwijtraakten stonden we al snel voor de ingang van Museo Nazionale Dell'Automobile. (http://www.museoauto.it/website/en) Voor de deur behingen we onze 2-wielers met een arsenaal sloten en bekeken daarna 3 verdiepingen veelal Italiaanse auto's. Via een Ikea-rondloop werden we langs de eerste gemotoriseerde huifkarren tot de nieuwste auto-innovaties gevoerd. Ook mochten we nog even een ritje maken in een Eftelingkarretje.
Fiat Turbina (1954)
Lancia Aprilia (1948) Plezier voor 2 Mercedes Benz 500 K (1936)
We namen de plezierige route terug naar het stadscentrum en stopten onderweg nog even bij een terras voor een evaluatie. Daarna borgen we onze fietsen op in de binnenplaats van ons appartement en begaven ons te voet in het stadscentrum op zoek naar een dinergelegenheid. Na een lange rondloop vonden we een echt Italiaans (vis)restaurant waar we wijn en pasta bestelden. Helaas waren de obers in de drukte vergeten om Sjonnies bestelling door te geven, waardoor hij geen eten kreeg voorgezet. Uiteindelijk kreeg hij gratis een pastagerecht die ze kennelijk nog over hadden. Sjonnie - toch al niet blij met het menu - weigerde beleefd en verliet de toko uiteindelijk ietwat humeurig en met grote honger. Twee kaasburgers van de Mac losten dit probleem even op waarna we nog enkele Ierse pubs bezochten. Slecht bier en rare muziek deden ons echter al snel begeven naar ons appartement voor een stroopwafel en een bijkomslaap.
Zondagmorgen werden we wederom aan de ontbijttafel begroet door de strenge mama, snel werkten we een geroosterde boterham naar binnen en vonden daarna een overdekte parkeerplaats om enkele koppen Italiaanse koffie naar binnen te slurpen.
Helaas begon het licht te miezeren en dat terwijl we een flinke foetstocht hadden gepland. Manmoedig stapten we op de stalen rossen en toerden het centrum uit. We passeerden de toch wat trieste en vervuilde buitenwijken van Turijn en kwamen na een kilometer of 10 aan bij het nieuwe voetbalstadion van Juventus. Op dat moment was er nog niet veel te doen, standhouders waren bezig hun waren uit te stallen en er liep een verdwaalde toerist. De lichtreclame boven de kassa liet weten dat we voor niets waren gekomen: Alle tickets waren uitverkocht. We dienden ons te storten in de zwarte handel.
Shoppen voor het thuisfront Johan toert het stadion
Na een korte rondrit en wat aankopen stilden we onze trek in de lokale Mac en reden toen terug naar Turijn centrum. Gelukkig was de zon weer verschenen en konden de jasje uit.
Vlakbij Piazza Castello schaften we een ijsje aan en zaten wij neder voor een olijke fotoshoot en een geniet van de zon.
Piazza Castello
Aangezien de wedstrijd om 21.00 uur zou aanvangen, fietsten we aan het begin van de avond wederom naar het stadion van Juventus. We stalden onze citybikes overdekt en behingen ze met sloten. Daarna verkenden we de omgeving en keken rond om er wellicht al een zwarte markt actief was. Na een uurtje ofwat had geen van ons het idee dat er uberhaupt iets van kaarten te koop was. Terwijl het steeds drukker werd bij de verschillende ingangen kwamen spoorden we tussen de menigte alleen lotgenoten op die ook een kaart wilden kopen.
Omstreeks een uurtje of half 8 kreeg Leon het lumineuze idee om van een stukje karton uit een afvalbak een bordje te maken met
de tekst "tickets wanted". (iets wat we nog nooit hadden geprobeerd).
Het bord leverde in ieder geval reacties op. Hoongelag en meelijwekkende blikken vielen ons lange tijd ten deel. Toch stopten er na enige tijd plots enkele supporters en boden ons kaarten aan.
Na een korte onderhandeling en telefonisch overleg werden eerst 1, daarna nog 2 kaarten ingeslagen. Johan en Sjon, opgesteld bij een andere poort, hadden ook 2 kaarten weten te kopen. Het was ons weer gelukt, we hadden daadwerkelijk 5 kaarten weten te bemachtigen voor de kraker tussen Juventus en Inter. John moest daarop snel met iemand mee naar binnen en verdween achter een supporter aan.
Het was intussen ver over 8-en, tijd voor de rest om ook naar binnen te gaan. Vanuit het stadion klonk al reeds gezang en gefluit.
Via ons beproefde lotingsysteem werden de 4 kaarten verdeeld. Norbert en Leon bleken dezelfde poort te hebben. Johan en Robert moesten de poort via ernaast het stadion binnengaan.
Norbert en Leon ondervonden al snel dat het hebben van de kaart niet inhield dat je langs de beveiliging kwam. Iedereen diende zich te legitimeren, de naam op het paspoort werd vervolgens vergeleken met de naam op het kaartje. En dat kwam natuurlijk niet overeen ! De suppost keek vertwijfeld en verontschuldigend op en gaf te kennen dat ze niet naar binnen mochten. De gate-manager die wat achteraf stond werd erbij gehaald en het verhaal werd uitgelegd. Na wat smeekbedes en flink zielig kijken streek de man over zijn hart en liet Norbert en Leon met een vermoeid gebaar binnen. Snel beklommen de mannen het stadion en vonden hun zitplaats in hetzelfde vak, Norbert helemaal boven en Leon op rij 4 van het veld.
Johan en Robert hadden niet hun dag. Ook zij werden niet doorgelaten door de supposten wegens het niet kunnen tonen van een clubkaart met de goede naam. De gate-manager van hun poort bleek helaas de re-incarnatie van "El Duce", hij bleek onvermurwbaar en wilde de regels voor de mannen niet wat vrijer opvatten. Na enige tijd werd bewaarheid waarvoor al gevreesd was: Johan en Robert konden niet naar binnen, ondanks dat ze een kaart hadden gemachtigd.
Beide zakenmannen legden meteen contact met enkele Italiaanse supporters, die ook op zoek waren naar een kaartje. Aangezien zij in het bezit waren van een clubkaart van Juve, hadden zij de mogelijkheid de kaartjes bij de ticketoffice van het stadion om te laten zetten op hun naam. Met enig verlies verkochten Johan en Robert hun kaarten aan deze supporters, die vervolgens een spurt inzette naar de ticketoffice.
Via een omzwerving belanden de pechvogels in een wedkantoor nabij het stadion waar de wedstrijd op grote schermen te volgen was. Met een biertje in de hand volgden ze de wedstrijd omgeven door fanatieke supporters.
Sjon moest rap achter enkele supporters aan, die zijn aangekochte kaart nog niet hadden overgedragen. Voor hij het wist stond Sjon in het vak van de Inter-aanhang omgeven door hoge hekken en een politiekordon. De kaartverkopers lachten wat en verdwenen naar de andere kant van het vak. Sjon was in eerste instantie niet zo blij met de situatie, wat veranderde toen hij vernam dat 2 man in een wedkantoor zaten in plaats van in het stadion.
De drie foffers die binnen waren geraakt hadden aldaar een vreemd dubbel gevoel. Aan de ene kant blij binnen te zijn, aan de andere kant helemaal niet blij in de wetenschap dat 2 man ergens buiten het stadion op schermen stond te kijken.
In het relatief kleine stadion (41.000 plaatsen) was de sfeer in ieder geval erg goed. Alle supporters zaten dicht op het veld. Er waren vlaggen in Juve-kleuren uitgereikt waarmee flink gewapperrd diende te worden. Voor de wedstrijd was er nog een minuut stilte.
Op het veld stonden niet de minst spelers: Buffon, Pirlo e.d. bij Juve en Forlan, Milito, Maincon e.d. bij Inter.
Jammer genoeg waren alle Nederlandse spelers niet van de partij. Sneijder (Inter) geblesseerd. Elia (Juve) en Castaignos (Inter) gepasseerd en op de tribune.
vlag- vertoon
Er volgde een aantrekkelijke wedstrijd met in de eerste helft 2 bijna gelijkwaardige ploegen. Veel aanvalsspel en kansen over en weer. Na rust werd Juventus duidelijk de bovenliggende partij, hetgeen in de 57e minuut resulteerde in een doelpunt van Caceras.
Daarna leek Inter het op te geven, zeker nadat EL CAPITANO, Del Piero in de ploeg was gekomen. De inmiddels 38 jarige legende zorgde voor een positieve flow in de ploeg en in het stadion. De supporters gingen helemaal uit hun bol toen "Pinturicchio" in de 71e minuut de 2-0 inschoot na een mooie combinatie. Inter drong niet meer aan en de wedstrijd werd op zijn Italiaans uitgespeeld.
De eindstand bleef 2-0.
Del Piero
De twee foffers die tussen de Juve-fans zaten verlieten het stadion en begaven zich naar de verzamelplaats (onze fietsen) waar Robert en Johan al stonden te wachten. Aangezien alle fietsen aan elkaar stonden vastgeketend hadden ze, na de afwijzing van de suppost, niet kunnen terugfietsen naar de stad.
De aankomst van Sjon liet op zich wachten. De Inter-fans werd tot na middernacht vastgehouden in hun vak, welke was omgeven door een politiemacht. Toen alle Juve-fans zo een beetje naar huis waren, ging eindelijk de poort open en mocht Sjon naar buiten.
Koud geworden en vermoeid van de lange dag fietsten we terug door de intussen stille straten van Turijn. BIj het appartement leek de rauwsten dorst er wel een beetje af dus lagen we ons te rusten.
De maandagmorgen werden we begroet door een lekker zonnetje. We volgden hetzelfde douche- en ontbijt ritueel waarna Robert zijn fiets in zijn bus laadde voor de terugreis naar Frankrijk. Ter afscheid fietsten we een stukje met hem mee, namen afscheid en toerden toen een stukje door het stille centrum van Turijn. Alle winkels en bezienswaardigheden leken zo'n beetje gesloten.
Mole Antonelliana Sanitaire stop
Na een korte rondrit leverden we ons fietsen in en wandelden terug naar het Centrum. Na een rondloop vonden we de Dom van Turijn, alwaar de beroemde lijkwade wordt bewaard. De lijkwade wordt niet tentoongesteld maar ligt, volgens de aanwijzingen, in een gecondioneerde ruimte, aan de linkerzijde van het schip. Pas in 2025 zou het doek weer openbaar worden uitgestald.
Enkele supposten zagen erop toe dat er geen foto's werden gemaakt. Sjon drukte echter per ongeluk op zijn camera tijdens het voorbij lopen zodat er toch nog wat werd vastgelegd.
Aanzicht van de Dom Kist met lijkwade
Wachtend op de thuisvlucht aan het eind van de middag liepen we nog even rond en genoten van de zon en een verfrissing.
Voor enkelen van ons was het zakenleven echter al begonnen.
Eind van de middag namen we de taxi naar het vliegveld en vlogen terug naar Nederland.
Het was ondanks alles een mooi weekend geweest. Vreemd omdat Leon een dag later kwam en Robert een halve dag eerder vertrok. Toch teleurstellend omdat 2 foffers niet in het stadion wisten te geraken.
Eerst even bijkomen dan voorzichtig nadenken over de volgende editie.