Barcelona - Getafe 2-1 zaterdag 19 maart 2011
De keuze om Barcelona voor de tweede keer te bezoeken was eigenlijk snel gemaakt. Na een korte flirt met Valencia en wat discussie over het feit dat we voor de eerste keer in de FOF-historie teruggingen naar een club, stonden de neuzen snel dezelfde kant op. Barcelona speelde voetbal van een andere planeet en als doorgewinderde voetbalreiziger moet je dat team hebben zien spelen. Op dringend verzoek van Robert planden we een voetbalweekend halverwege maart en kozen voor de wedstrijd tegen Getafe CF op 19 maart 2011.
Via het internet boekten we een overdagse retourvlucht met Transavia en vonden vervolgens een zeer aangenaam appartement vlakbij de Arco de Triunfo. Ook kochten we voor de zekerheid al 5 voetbalkaarten via de site van Barcelona.
Met een lekker gevoel reisden de 4 Nederlandse Foffers via Schiphol naar Barcelona El Prat Airport. Aldaar aangekomen vonden we na veel getelefoneer en een lange wacht Robert die op een compleet ander gedeelte van het vliegveld was aangekomen vanuit Parijs.
Na een verwelkomstdronk namen we twee taxi's naar ons appartement aan de Passeig de Sant Joan 36. Helaas belandden we in de file en rekenden beide Catalaanse bobs een veel te hoge ritprijs bij aankomst. Na een stevige discussie beklommen we de trap naar ons mooie appartement.
Onze beneden-buurvouw Aanzicht
Kort daarna verkenden we de omgeving en streken al snel neer op het terras van Chez Bruno op een steenworp afstand. Met een pul in de hand namen we de wereld-economie even door en vernamen van elkaar hoe de zaken thuis ervoor stonden. Toen het wat later en donker werd bestelden we wat tappas. Weer wat later verkasten we naar binnen.
Toen we omstreeks elven wilden vertrekken kregen we een absurde rekening van ruim EUR 430 voorgeschoteld.
We protesteerden heftig hetgeen tot gevolg had dat enkele stamgasten opstonden om kennelijk wat druk op de ketel te zetten.
De toon was gezet en we waren geenszin van plan om deze afzetterij te betalen. Een stevige emotionele discussie volgde waarbij we, ondanks een dreigement dat de politie zou worden gebeld, voet bij stuk hielden. Uiteindelijk rekenden we zelf uit wat we hadden besteed en stelden dat we EUR 250 wilden betalen. De eigenaar ging hiermee akkoord en beloofde zelfs dat we de volgende dag een paar gratis flessen wijn konden ophalen. Dit aanbod hebben we niet ge-ind zullen we maar zeggen.
Als klap op de vuurpijl ging gedurende de avond ook nog eens de "Agfa Billy 1" fotocamera van onze fotograaf John Corbijn kapot.
Met een ontevreden gevoel aten we een 4=6 stroopwafel in ons appartement. Binnen een halve dag waren we al twee keer belazerd en ging de camera kapot. Dat gingen we de rest van het weekend anders doen.
Alles nog koek en ei Agfa Billy 1 No-go area
 |
De volgende morgen slenterden we naar de Spaanse cafetaria Fet d'Ara in de straat alwaar we een redelijk lekker ontbijtje naar binnen werkten.
Daarna volgden we de straat naar de Arc de Triomf. De rode bakstenen triomfboog is gebouwd in 1888 voor de toenmalige wereldtentoonstelling en wordt regelmatig gebruikt als eindpunt van hardloopwedstrijden.
Ook toen wij er passeerden was in het stadspark, achter de arc, een hardloopwedstrijd aan de gang.
Aangezien het errug lekker weer was, en het beeld van de opendak Londense rondrit bussen gevuld met bejaarden geen aantrekkelijke optie leek om iets van de stad te zien, hadden we eens besloten fietsen te huren. We liepen achter reisleider Norbert aan op zoek naar een geschikte fietsenverhuur. Na een tip van wat Duitse toeristen vonden we `Rent A Bike` aan de Escudellers 48 nabij Las Ramblas. We huurden 5 fietsen en toerden vervolgens Barcelona door. |
We namen de Avinguda Diagonal richting het westen, richting het stadion van Barcelona alwaar de 5 voetbalkaarten klaarlagen te worden opgehaald. De avenue heeft aan beide zijden een breed fietspad en is vrij vlak met af en toe een lichte heuvel. Met onze vrij robuste bikes (met 3 slechts gears) werd het zo een aangename rit in het lekkere weer. Bij Estadio Nou Camp haalden we vrij snel de kaarten op en fietsten toen een ronde rond het stadion. Van buitenaf ziet het er echter niet zo imposant uit als binnen.
Daarna gingen we richting het zuiden, naar de oude haven (Port Vell) en de Passeig Maritim de la Barceloneta. Vlakbij het strand streken we neer op het gezellige terras van Restaurant Litoral voor een verlate lunch. Aangezien de zon nu wel heel bruusk aan het branden was kochtten we nog snel even wat zonnebrand in een zijstraat.
Ticket office van Nou Camp Tussenstop op de Avinguda Diagonal
Poserend voor Nou Camp Terras van Restaurant Litoral
Na een genoegelijke lunch fietsten we nog even verder langs de boulevard en crossten vervolgens nog even door het oude centrum van Barca. Na een verfrissing op een terras keerden we terug naar ons appartement, waarbij Robert onderweg nog even onderuit ging. Bij aankomst zeulden we onze 2-wielers drie trappen op (onder protest van enkele Spaanse bewoners) en parkeerden onze citybikes in onze woonkamer. Na een korte verkleedpartij namen we lijn 3 van de metro naar station Palau Reial. Vandaar liepen we langs een inmense rij touringcars naar het stadion van Barca, waar het een heel stuk drukker was dan die middag.
We verkenden kort de omgeving, checkten de soevenierwinkels even uit, en gingen al vrij snel het stadion in. We zaten allemaal in dezelfde hoek van het stadion, doch wel enigzins uit elkaar.
De wedstrijd was toch wel een beetje mat te noemen waarbij het beroemde middenveld van Barca met vlagen zijn grote faam waarmaakte. De 82.000 toeschouwers (ons record) zorgden natuurlijk voor een beste sfeer. Al in de 17e minuut liet Daniel Alves 1-0 aantekenen, waarna Barca stug doorging met het spelen van tikkie-tikkie voetbal. Zelfs alles hoekschoppen werden kort genomen. Kort na rust maakte Krkic er 2-0 van en was de wedstrijd eigenlijk gespeeld. In de 81e minuut mocht Affelay nog invallen, opvallend was dat zijn medespelers hem telkens oversloegen en dat hij de ballen die hij wel kreeg snel verspeelde. Kort voor het einde wist Getafe zelfs nog 2-1 te scoren door een doelpunt van Manu del Moral. Dit werd de eindstand.
Messi
 |
Na de wedstrijd volgden we in de polonaise de inmense mensenmeute en propten ons weer in de metro richting Barca centrum. We belandden in Café Schilling aan de Calle Ferran 23. Deze voormalige wapenwinkel van Oostenrijkse immigranten is omgebouwd tot een trendy café en Restaurant. Aan de overkant keken we nog even voetbal in de Ierse pub. Na de wedstrijd te hebben doorgesproken en wat lichte tot zware discussies te hebben gevoerd namen we de benenwagen naar ons appartement. |
Schilling Na-praet
De volgende morgen stonden we gezond weerop en bestelden weer een ontbijtje verderop in de straat. De knie van Robert bleek aardig dik als gevolg van de val met zijn fiets een dag eerder. Lopend de stad bekijken was voor hem geen optie en er volgde een druk overleg de besteding van de aankomende dag. Proefondervinderlijk bleek echter dat er nog wel gefietst kon worden. We pakten derhalve de citybikes en legden wederom het parkoers af naar het stadion van Barcelona, dit keer voor een bezoek aan het museum en een tour door het stadion.
Na onze bikes met stevige sloten te hebben vastgezet vonden we een aanzienlijke rij voor de ingang. We sloten aan bewogen ons langzaam naar de ingang om aldaar EUR 19,00 p.p af te mogen rekenen.
We traden een multimediale omgeving waar met de meest geavanceerde technologie de geschiedenis van Barcelona werd weergegeven. Met een reeks audiovisuele tentoonstellingen voelden we de emoties en sensatie van de beste momenten van de club en zagen sterspelers als Kubala, Cruyff, Ronaldinho en Koeman. In de vele vitrines lagen vele relikwieen zoals de gouden schoen van Messie, de schoenen van Ronald Koeman en natuurlijk de vele, vele bekers.
Daarna bezochten we o.a. de kleedkamers en de dugouts, zagen de kapel en zaten op de perstribune.
Wielerploeg op de Pla de la Seu
Daarna namen we echt afscheid van het grote stadion en fietsten weer richting de haven en het centrum. Onderweg aten we nog even lekkere tapas aan de Las Ramblas, waar de oude eigenaar nog voor wat vertier zorgde door de Hans Kazan uit te hangen. Nabij S.E. Caledral Basilica de Barcelona aan de Pla de la Seu, streken we neer op het terras van trendy Café D'en Victor. Weer zo een bar die meteen de allergrootste bloemenvaas voltapt als 5 Hollandsche fietsers een biertje bestellen. Na onze fietsen te hebben weggebracht spazierden we nog even op de Las Ramblas, bekeken een Ierse pub nog even van binnen en kochten wat souveniers voor het thuisfront.
De volgende morgen wandelden we in het ochtendzonnetje richting de eeuwige efteling-bouwput van Barcelona en constateerden aldaar dat het nog steeds niet echt opschoot met het project. We besloten wederom niet aan te sluiten achter de lange rij Jappaners voor een bezoek aan de binnenzijde en bekeken van afstand de vorderingen. Er werden nog snel wat kleine voetbalshirts gekocht waarna we terugliepen naar onze slaapplaats. Aldaar namen we iets later een 5-persoonstaxi naar het vliegveld. Op de luchthaven namen we afscheid van onze Sansculot en aanvaarden de thuisreis.
Het was een aangenaam doch duur weekend geweest, waarbij we voor het eerst fietsend de stad hadden verkend. Barcelona bleek toch wat te zijn veranderd in een toeristenfuik met uitbaters die zo veel mogelijk geld willen verdienen aan argeloze toeristen. Des-al-wel-te plus weer een goed weekend met mooi weer, een mooi stadion en een mooie wedstrijd. Al weer voorzichtig denken aan de bestemmingen in 2012.
bouw put