Hertha BSC - SC Freiburg 0-0, zaterdag 10 maart 2018, 15:30 uur
Tijdens de laatste Madrid-FoF was zo een beetje al besloten dat Berlijn de volgende locatie moest worden. Helaas speelt er geen grote club in de Duitse hoofdstad zodat we tijdens de voorgaande edities telkens voor een andere stad gekozen hadden. Nu echter was het zo ver. Veel gesprekjes later op onze onderhandel-app bleek dat er eigenlijk maar 1 weekend gezamenlijk beschikbaar was voor 2018: Het weekend van 9 tot 12 maart, Hertha - Freiburg. Een appartement (bovenop de eermalige bunker van de Duitse aanvoerder) en vliegtickets waren rap gevonden en ook bleken voetbalkaartjes geen enkel probleem. Robert toonde zich weer een die-hard en zou weer op zijn BMW aanrijden.
Robert vertrok al donderdag 8 maart vanuit Frankrijk en had een tussenstop gemaakt bij familie in Dusseldorf. De andere 3 foffers namen vrijdag de 9e om 07:41 uur de trein van Rotterdam CS naar Schiphol. Deze trein bleek superdruk en de reizigers stonden opeengepakt gelijk haringen in een ton. Op tijd werd Schiphol bereikt waar bleek dat de vlucht naar Berlijn vertraging had. Genoeg tijd om een traditioneel ontbijt te nuttigen, al was het nu helaas met 3 ipv 5 . Zowaar kregen we tijdens onze vlucht ook nog een koek en zopie van KLM. In het koude Berlijn namen we de stadsbus naar Unter den Linden en liepen daarna naar de Behrenstraße 1c alwaar het kantoor van onze Am Brandenburger Tor Appartementen zijn adres had. Omdat de Amerikaanse, Russische en Britse ambassade in het gebied gevestigd waren was er veel politie op straat en waren straten geblokkeerd. We waren ruim te vroeg en onze slaapplaats was daarom nog niet beschikbaar. We lieten onze trolleys achter en verkenden de omgeving alvast even. Het was best koud en de directe omgeving gaf niet echt animo om een flinke wandeling in te zetten. We streken neer aan een raamtafel in het Alt-Berliner Wirtshaus aan de Wilhelmstraße voor een bier en een Strammer Max.
Zoals aangekondigd zagen we stipt om 14:30 uur Robert voorrijden. We trokken hem naar binnen voor een opwarming en omarming.
Zijn navigatie bleek het een soort begeven te hebben zodat hij meer van Duitsland had gezien dan de bedoeling was. Met een echte MacGyver actie had hij zijn Tom weer tijdelijk werkend weten te krijgen. De BMW werd geparkeerd onder de afdak voor de deur van ons appartement aan de Wilhelmstraße 78. Na 3-en haalden we de sleutel op en inspecteerden ons appartement op de 4e etage. Onze slaapplaats bleek wat vreemd ingedeeld doch praktisch, ongezellig en met een kleine baddouche en kleefgordijn. Gelukkig waren bedden wel o.k. De foto van Johan werd op een prominente plaats nedergezet.
We ritsten onze jassen tot aan de kin en maakten een wandeling in de direct omgeving, naar de Brandenburg Tor, Joods monument en kwamen uit bij de Rijksdag. Met een beetje tegenzin schoven we aan in lange rij voor een gratis toegangskaart voor de zaterdag. Na deze bemachtigd te hebben togen we wieder zuruck naar het Alt-Berliner Wirtshaus voor het diner en gezellig samenzijn. Omstreeks 11 uur werden we vriendelijk door het vrouwelijk personeel naar buiten geveegd.
Joods monument met op achtergrond ons appartement
De volgende morgen namen we om de beurt een gordijnkleefdouche en stapten toen de straat op, op zoek naar een ontbijt. Het werd ongezellige toko vlakbij ons appartement met gewoon lekker eten. Daarna doorkruisten we het Joodse monument achter ons appartement en waren ietwat vroeg voor onze Rijksdagafspraak. Een koffie aan de overkant van de straat loste dat probleem weer op.
Vervolgens wurmden we ons langs het toeristenmoeie beveiligingspersoneel van Rijksdag en voegden ons bij grote groep wachtende toeristen. Toen ons uur had geslagen werden we via een deursluis in een grote lift gepropt en op het dak van het gebouw afgezet. Vandaar hadden we weids uitzicht over Berlijn en konden we nog de sporen zien van de WOII. Op het midden van het dak staat een transparante koepel, geplaatst in 1999, met een rondloop naar de top. Na alles uitgebreid te hebben bekeken namen we de lift en deursluis weer naar buiten.
De koepel geeft zicht op het Duitse parlement
Nabij de Branderburger Tor stopten we een taxi en lieten we ons naar de westkant van Berlijn rijden naar het Olympisch Stadion waar de plaatselijke Hertha Berliner Sport Club speelt. Langs de aanlooplaan Flatowallee vonden wij een echt Duits restaurant, het Preußisches Landwirthaus waar wij aan een buitentafel onze magen vulden met een curryworst, friet en bier. Rechtsaf, nabij de Osttor vonden we de ticketbalie die onze 4 toegangskaarten netjes in een envelop klaar had liggen. Tijdens een fotomoment voor de toegangs-obelisken verscheen er plots een spookfietser die niemand had gezien. We werden aangenaam verrast door de schoonheid van het stadion en alle behouden details. Het was niet erg druk en we konden daarom best vrij rondlopen in- en om het stadion om een indruk te krijgen. Ons viel meteen op dat - omdat er een atletiekbaan om het veld ligt - er ook bewegende lichtreclame zit aan de tribunekant langs het veld. Das best wel irritant eigenlijk.
We gingen er eens goed voor zitten, de harde kern van Hertha maakte veel kabaal en zorgde voor wat sfeer in het halflege stadion.
De wedstrijd leek aardig te beginnen maar zakte al snel af naar een zeer bedenkelijk niveau. We vonden onze eredivisie plots zo gek nog niet. Oud Feyenoorder Kaloe raakte elke bal meteen kwijt en ene Rekik was niet veel beter. In de rust stelde Robert zelfs voor om het pand te verlaten, hij voegde de daad bij het woord en ging alvast bij de uitgang staan. In de hoop dat het de 2e helft beter zou worden werd aan zijn oproep geen gehoor gegeven. Helaas bleek zijn voorspelling waarheid te worden: de 2e helft werd zo mogelijk nog slechter en na een bloedeloze 0-0 eindstand werden de ploegen getrakteerd op een fluitconcert. In een symbolische miezerregen verlieten we het mooie stadion en haastte ons naar de taxi standplaats.
De taxi bracht ons naar de Kurfurstendamm waar we nabij de Kaiser-Wilhelm-Gedachtniskirche uitstapten. Aangezien het rond etenstijd was besloten we de drukke pizzeria L'Osteria binnen te lopen, daar aten we zeer smakelijke wagenwiel pizza's. In een winkelcentrum om de hoek vonden we in de kelder een hele grote Ierse Pub met levende muziek. Een mooie gelegenheid om de slechte wedstrijd te verdrinken.
Zoals voorspeld was het zondag erg mooi weer. We begonnen de dag met een prijzig ontbijt in "Vintage Steel Bikes", een ontbijttoko annex vintage fietsenzaak. We huurden 4 fietsen bij de Berlin City Market en togen naar het voormalig Checkpoint Charly. Daar keken we even hoe toeristen tegen een een vergoeding op de foto gingen met de soldatenacteurs en bezochten kort de naastgelegen tentoonstelling. Een korte fietstocht bracht ons daarna bij Trabi World aan de Zimmerstraße 97 waar Nop een dag tevoren een toertje had geboekt. We klommen in 2 Trabantjes en reden na een korte uitleg in een stoet van 4 achter een elektrische volgwagen aan. Tijdens de route kregen we van de gids via een portofoon info over de omgeving. De lawaai- en stinkauto's trokken onderweg veel bekijks en omstanders maakten volop foto's van de stoet. Halverwege maakten we een leuke fotomoment-stop bij een stukje overgebleven Berlijnse muur. Na een tijdje werden we wel wat balorig en de gids moest ons een paar keer vermanend toespreken wegens niet zo netjes rijden en veel gas geven. Driver Sjonny werd nog bijna geramd door een witte Merdeces. Des-al-niet-te-min kwamen we ongeschonden na ca. 2 uur weer aan bij Trabi World en ontvingen daar onze DDR Furherschein.
Voldaan stapten we op onze fietsen en koersten naar het Noord/Oosten naar de Gedenkstätte Berliner Mauer aan de Ackerstraße.
Vanuit een uitkijktoren is er uitzicht op een voormalig stuk muur, compleet met wachttoren en mijnenveld. Ook is er een foto- en filmtentoonstelling die een goed beeld geeft van de bouw van de muur en de gevolgen voor de bewoners van Berlijn.
Robert leidde ons daarna nog even naar Flaktoren III G nabij de Humboldthain op 10 minuten fietsen. Dit bleek een beetje een teleurstelling. Behalve een hek en uitzicht was er weinig te zien. Het was er vies en alles was ondergespoten met verf.
Snel terug naar de Hackescher Markt waar we op een terras de zondag even doornamen. Toen het kouder werd verhuisden we naar het Italiaanse restaurant Barist voor 3 pizza en een pasta. Tegen 10-en leverden we ons fietsen in en namen de lift naar ons appartement.
Maandag was er een vroege opstand. Met veel routine spoelden we Berlijn van ons af en pakten onze tassen. Robert hees zich in zijn motorpak en maakte zijn BMW rijklaar. Drie knuffels later zagen we hem om de hoek verdwijnen voor de 1200km naar huis.
We lieten de sleutel achter in de brievenbus van het kantoor en namen een taxi bij Hotel Adlon. Het kleine vliegveld bleek superdruk en er stond een enorme rij voor de gate. Het ontbijt werd genuttigd schuifelend in de rij. Toen we eindelijk door de douane waren bleek onze vlucht ruim een uur vertraagd. Flink later landden we op Schiphol tot teleurstelling van vele medepassagiers die hierdoor hun connectie naar verre landen hadden gemist. Toen we de rennende passagiers voor hadden laten gaan namen rustig de trein naar het zuiden. Robert verblijdde ons later die dag met een ik-ben-veilig-thuis-app.
Het was een goed weekend geweest, jammer van de slechte wedstrijd, maar je kan niet alles hebben.