Valencia CF - Sevilla FC 2-0 zaterdag 12 Januari 2013, 22:00 uur
De bepaling van de 14e FOF bestemming en vooral het tijdstip van de 13e FOF-editie veroorzaakte als vanouds weer een stortvloed aan e-mailverkeer tussen REO en midden Frankrijk. Aangezien het toch echt wel weer tijd was om de Britse eilanden aan te doen werd eerst serieus gekeken om in het voorjaar naar de Spurs of Aston Villa te gaan. (met Spanje of Italie als back-up). John liet echter weten dat zijn werkgever had bepaald dat in maart/april geen vrijaf kon worden genomen. Robert gaf daarna aan dat hij in de maand mei zijn stalen ros ging berijden. FOF 2013 zou derhalve tijdens de wintermaanden januari/februari gaan plaatsvinden, niet echt een lekkere periode voor een bezoek aan de Britse eilanden. Al snel werd de blik gefocussed op betere weersvooruitzichten te zuid-europa. Het werd de wedstrijd Valencia - Sevilla 12 januari 2013, waardoor FOF 2013 veruit de vroegste editie van ons rijke bestaan zou worden. Toevallig hadden we Sevilla in 2007 al een keer zien spelen in Madrid.
We vonden een van toepassing zijnde vlucht vanaf Brussel dit keer met Vueling: vrijdag 11 januari vertrek om 15.35 uur en maandag 14 januari 2013 weer in Brussel om 15.00 uur. Robert kon een mooie aansluitende vlucht boeken vanuit Parijs. Wedstrijdkaarten en een mooi appartement voor weinig bleken ook geen enkel probleem. Het leek erop dat FOF2013 erg voorspoedig ging verlopen. Helaas is iets wat te mooi is om waar te zijn, meestal ook te mooi om waar te zijn.
Een paar weken voor vertrek kregen we een korte e-mail van Vueling dat de terugvlucht was verplaatst van maandag naar woensdag de 16e. Dat was natuurlijk geen optie voor de 5 drukbezette foffers !!
We cancelden de Vueling vlucht en gingen op zoek naar alternatieven. We vonden deze in een Transavia vlucht van Rotterdam-16hoven naar Alicante (op ca. 2 uur rijden van Valencia). Het huren van een huurauto voor een weekend bleek zeer goedkoop.
Helaas wilden Vueling alleen de terugvlucht terugbetalen. De originele heenvlucht wilde ze vooralsnog niet terugbetalen. Na een brief van een advokaat haalde Vueling meteen bakzeil en stortte het bedrag terug.
Des-al-niet-te min reisden we met goede moed naar Valencia. Lekkere korte reistijd naar 16hoven, corpulente Transavia stewardessen en een aangename temperatuur in Spanje deden het moraal al snel stijgen. In Alicante huurden we bij Centauro een bijna nieuwe Ford S-max en reden via de tolweg A7 naar Valencia. De weg was zeer stil, chaufeur Norbert stuurde ons in een rustig tempo richting het noorden. Nabij Valencia volgden we de meegebrachte Tom-Tom die ons voor de deur van ons appartement aan de Avenida del Baron de Carcer 35 bracht. De huurauto stalden we in de ondergrondse parkeergarage, direct aan de overkant. In ons appartement, op de 3e verdieping, wachtte manager Paula al om ons wegwijs te maken.
Het bleek het mooiste en ruimste appartement te zijn uit de FOF-geschiedenis met 4 ruime slaapkamers, 2 badkamers, een mooie keuken (die we nooit gebruiken) en een knusse woonkamer. Paula had zelfs een WiFi-signaal geregeld.
Enig nadeel was de drukke avenue met nachtelijk vuilophaal en de stink-churroskraam direct onder onze ramen. Al met al wel een dikke plus! Zie www.waytostay.com/nl/appartementen-valencia/baronia-3935/
Kort na onze aankomst stopte de taxi van Robert voor de deur. Hij was naar Parijs gereden en had daar het vliegtuig naar Valencia genomen. Na een hartelijke (her)kennismaking begaven we ons richting Valencia centrum.
Straatbeeld Johan doet zaken
Zitplek Woonkamer Ligplek
We belandden in een gezellige sportbar "The Lounge" aan de Calle Estamenaria Vieja 4, nabij ons appartement. Onder het genot van een Duitse pils bespraken we de wereldproblemen, herdachten kennissen uit het verleden en haalden herinneringen op. Van een aardige lokale verkoper kochtten we meteen wat (zonne)brillen. Voor het late diner werden we doorverwezen naar het nabijgelegen tapas restaurant Enbou. Op de bovenverdieping dronken we cava en werkten wat vette tapas naar binnen. Na middernacht vonden we, met een flinke omweg, ons appartement voor de nodige nachtrust.
Sjonnie Corbijn
De begonnen de volgende dag met een rustig ontbijtje in Café Valiente, om de hoek van ons appartement. Daarna spazierden we naar de grote overdekte markthal (Mercat Central). De hal, in Art Nouveau Stijl, is gebouwd in 1928 en herbergt vele kramen voor groente, fruit, vis, vlees en allerlei specialiteiten. Na een rondgang dronken we buiten koffie in de zon met uitzicht op de achterzijde van zijdebeurs La Lonja de la Seda, een gebouw uit 1533.
Kort daarna huurden we Italiaanse 5 fietsen en 5 sloten bij Passionbike (www.passionbike.net) aan de Carrer dels Serranos 35. In een rustig tempo fietsten we naar het noorden, passeerden de 14e eeuwse gotische toegangspoort, Torres de Serrados, en kwamen zo uit in het stadspark. Het stadspark is gesitueerd in de bedding van de voormalige rivier Turia. Na diverse overstromingen is deze rivier in 1957 om de stad heen geleid waardoor een 11 km stadspark onstond. Het stadspark loopt helemaal vanuit het centrum van de stad naar de haven en naar zee. In het stadspark zijn diverse sportvelden aangelegd, lange fiets- en wandelpaden en vinden er allerlei evenementen plaats.
Torres de Serrados
Na een korte pauze met verfrissing verlieten we het stadpark bij de Calatrava brug en vonden we het voetbalstadion van Valencia, Estadio Mestella, aan de Avenida Suecia. Bij de kassa pikten we eenvoudig onze kaarten op voor de wedstrijd van die late avond. Daarna fietsten we een rondje en keken even rond in de fanshop aan de overkant (templo del futbal). Estadio Mestalla bleek een oerlelijk stadion met vele sporen van achterstallig onderhoud. Niet voor niets was Valencia sinds 2007 bezig om een nieuw stadion te bouwen in het noorden van de stad. Wegens geldgebrek was de bouw van Nou Mestella echter tijdelijk gestopt.
Aangezien op dit tijdstip bij het stadion en in de directe omgeving erg weinig te doen was bestegen wij onze Italiaanse gazelles en reden naar het oude centrum van de lunch.
Vergane glorie Welke kant is het centrum op dan?
 |
We streken neer bij restaurant Baldo aan de Calle Ribera. (zie http://www.cerveceriabaldo.com/) . Op het buitenterras keken we mensen en genoten we van diverse smakelijke tapasgerechten, die we weer wegspoelden met een pul. Enkele straatmuziekanten fleurden de boel nog wat op.
Na de lange lunch reden we weer terug naar het Turia-park en vervolgden onze weg naar de haven. Onderweg maakten we natuurlijk een lange stop bij de "stad van de kunsten en wetenschap" , Ciudad de las Artes y Ciencias, een cultureel en wetenschappelijk complex van grote schoonheid. De gebouwen herbergen o.a. een museum, een theater en het grootste aquarium van Europa. (www.cac.es).
We namen flink de tijd om alles te zien. |
We vervolgden onze fietsrit en kregen zicht op de haven. Na wat fietsklunen over een spoorbaan reden we al snel op het (voormalige) Formule 1 circuit nabij de jachthaven. We bestudeerden jachten en voormalige loodsen en reden langzaam door naar de boulevard en het strand. Ondanks dat het tegen 5-en was, was de temperatuur nog best aangenaam voor een terrasje en een verfrissing. Bij de strandtent troffen we 16 luidruchtige Willem II supporters aan die ook op voetbalreis waren. We wisselden kort wat ervaringen uit met de Brabanders, die - zo bleek - ook naar de wedstrijd van Valencia gingen. Ze vertelden ook dat ze wat spelers van NAC waren tegengekomen in het uitgaansleven. Toen Willem II naar binnen verhuisde bestegen we onze voetbediende Moto Guzzies en reden terug naar het centrum. Avondeten werd een vette bek bij de plaatselijk Mac.
Omstreeks 20.00 uur hervonden wij het stadion van Valencia en stalden onze fietsen gewoon voor de deur. Er was een gezellige ongedwongen sfeer rond het stadion en een enkele fan-stand. Bij een café op het plein aan de overkant dronken een biertje op straat en proefden de kalme sfeer. Ca. 1,5 uur voor de wedstrijd begaven we ons naar onze ingang die helemaal aan de andere kant bleek te zijn. We werden doorverwezen naar Toren A en voor we het wisten liepen we talloze keren in de rondte een stijle helling op, helemaal naar de top. Met ontplofte kuiten kwamen we uit onder een betonnen tribune met uitzicht op de stad. Na weer een trap vonden we onze 5 plaatsen naast elkaar. Door een hek zagen we aldaar het veld, een fanfare en de warmlopende spelers, die om de muziek heen een balletje trapten. Het oude stadion bleek lang niet vol, zodat we na het eerste fluitsignaal een betere plek konden zoeken. Onder ons zat het supportersvak van de harde kern van Valencia (Curva Nord) die de gehele wedstrijd een hoop herrie maakten en allerlei gekkigheid uithaalden. Af en toe erg vermakelijk.
De wedstrijd zelf was er een om snel te vergeten. Geen grote sterren op het veld, slecht spel van beide kanten. Van Nederlandse inbreng was ook geen sprake. Maduro, onder contract bij Sevilla, was geheel niet van de partij. Het werd een lange en koude zit naar het einde. Valancia won met 2-0 door twee goals van Soldado. We kwamen de 2e helft door met een grote zak snoep, een ijskoude cola en een constante blik op de klok. Na de wedstrijd liepen we de rondjes in de Toren A en haastten ons naar de fietsen. We stalden de fietsen in de gang van ons appartement en dronken nog ergens een evaluatiedrankje.
Voorspreking
Curva Nord
De volgende morgen bleek onze ontbijtstek gesloten waardoor we opzoek moesten naar een alternatieve locatie. Na enig fietsen vonden we een stekje nabij een rommelmarkt. Na de croissant en koffie verkenden we het gebied rondom in 1356 gebouwde kathedraal van Valencia. Aangezien er gewoon een kerkdienst bezig was, kon een interne rondloop dit keer niet plaatsvinden. Daarna streken we neer op de Plaza de la Virgin voor een blik op de fontijn, de basiliek en op een plantsoen met bomen vol sinaasappels en citroenen. Voor het thuisfront deden we wat inkopen in de buurt.
We hadden vooraf "more or less" afgesproken dat we die dag deels zouden doorbrengen in het aquarium van Valencia, het grootste van Europa. Tijdens de fietstocht er naar toe wist meester lobbyist Johan op ons slinkse wijze te overtuigen dat een grootse dolfijnenshow niet de beste besteding was van een zonnige zondag. Voor we er erg in hadden waren we rechtsom gekeerd en zaten we weer op het terras van Baldo diverse smakelijke tappas weg te spoelen. Dat moest dan maar.
Volgens Spaans gebruik nam de lunch een flink deel van de middag in beslag. We reden daarna nog even wat rond in Valencia en omstreken voor een laatste bezichtiging. Eind van de middag leverde wij de fietsen in bij de verhuur er streken neer op een klein terras op het pleintje aan de overzijde. Onder de loeiende terrasverwarmer genoten we van een baco, pils en een vage donkergroene lokale likeur.
Plaza de la Virgin bicycle after-party
Voor de avond togen we ons wederom naar de sportbar "The Lounge" . Onder het genot van een kaas/ham-plankje bekeken we de wedstrijd Malaga - Barcelona op de verschillende grote schermen. De wedstrijd eindigde in 1-3 met goals van Messi (na een slechte terugspeelbal), Fabregas en Thiago. De aardige brillenverkopers kwamen ook de wedstrijd kijken en wisten meteen wat van hun koopwaar te slijten. Karnaval was vroeg begonnen dat jaar, hetgeen wat vreemde plaatjes opleverde. Na de wedstrijd deden we een napraet in een Ierse pub. Vermoeid door de lange fietstochten en geslenter lagen we redelijk vroeg in de mand.
De maandagmorgen waren we redelijk vroeg uit de veren voor het pakken van de reistassen en verzamelen van spullen. Na een ontbijtje bij Café Valiente trokken we de deur van het appartement achter ons dicht en daalden af in de parkeergarage aan de overkant. Voor EUR 50 parkeergeld kregen we onze auto terug en reden vervolgens naar het vliegveld van Valencia om Robert af te zetten. Na een warm afscheid reden de vier overgebeleven fofketiers naar de A7 richting het zuiden.
Aangezien onze vlucht pas om 20.15 vanaf Allicante zou vertrekken was er voldoende tijd voor een tussenstop in het altijd gezellige Benidorm. We parkeerden onze Ford op de Avenida de Europa, nabij het strand van Levante, en verkenden de boulevard. Deze bleek gevuld met senioren en senior-senioren die met behulp van stokken en looprekken zich een weg baanden. Voor de welgestelden was er nog een verhuur van (tandem)scootmobielen. Tijdens het spazieren strandden we op het terras van Lounge café "Ku" voor een hamburger en een drankje. Aldaar bleek dat ook voormalig topscoorder van de eredivisie Peter Houtman vakantie vierde in Benidorm.
Na enige tijd hadden we genoeg van de setting en reden verder naar het zuiden.
Havenlicht "buiten" Isla de Benidorm Spaanse huurbolide
We maakten ook nog even een korte tussenstop in Allicante, helaas behalve een mooie Ferrari in de parkeergarage leverde dat geen mooie plaatjes op. We leverden onze huurauto in op het vliegveld en vlogen vervolgens naar 16hoven.
In Rotterdam geland wachtte ons nog een complete verandering van klimaat. Nederland was bedekt in een laag sneeuw, we moesten onze zomerjassen flink dichtritsen tot onze kin.
Het weekend Spanje was weer zeer aangenaam geweest. Mooie slaapplaats, mooie stad, niet zo duur, lekker weer. De wedstrijd zelf was helaas slecht te noemen. Wat zou de 15e FOF brengen?