Anderlecht - La Louvriére 1-0, zaterdag 17 mei 2003
FOF 2003 werd wel een zeer apart weekend aangezien Robert al vroeg aangaf dit jaar een keertje over te willen slaan. Vol vertrouwen hem alsnog over te kunnen halen wachtten we met het boeken van een reis tot het laatste moment. Ondanks alle verwoede pogingen, afpersing, aanbieden van prijscompensatie, voorstel van een dichtbije bestemming etc. bleek hij onvermurwbaar. Robert ging echt niet mee. FOF 2003 zou een vier-man weekend worden.
Omdat we lang hadden gewacht en omdat de swung er een beetje af was, besloten we dit jaar het dichtbij huis te zoeken. Het werd Anderlecht in Brussel. We kozen voor de laatste thuiswedstrijd van het seizoen tegen het inmiddels opgedoekte R.A.A. Loevieroise op 17 mei 2003. De noodzakelijke regelingen vooraf bleken erg makkelijk te zijn. Natuurlijk met de auto er naartoe. Novotel geboekt vlakbij het centrum, incl parkeerplaats. Wedstrijdkaarten bleken gewoon nog aan de stadionkassa te koop te zijn.
Aanzicht hotel 2-persoonskamer
Op vrijdagmorgen 16 mei 2003 reden we na de files met de Golf van Norbert naar Brussel. Johan wist wel een goede snelle alternatieve weg en stuurde ons via Bergen Op Zoom naar Antwerpen, waarna we via de A12 (ipv de A1) naar Brussel reden.
Voor ons gevoel hadden we er nu 3 keer zo lang over gedaan, maar Johan bleef volhouden dat dit toch echt de beste route was.
Met een ouderwetse kaart als navigatie vonden we in 1 keer het Constant Vanden Stockstadion aan de Theo Verbeecklaan 2 te Brussel. Aldaar bleek dat alle 21.000 zitplaatsen verkocht waren en dat er alleen nog staanplaatsen te koop waren. We kochten 4 van de 6.900 staanplaatsen, achter een doel voor slechts 11 Euro (een laagterecord). Vervolgens stapten we in onze voiture en navigeerden naar het Hotel Novotel Brussels Centre Tour Noire aan de Rue de la Vierge Noire 32, op een steenworp van de Grote Markt.
We parkeerden onze Volkswagen in een parking aan de overzijde, betrokken onze twee 2-persoonkamers in het Novotel en streken toen al snel neer op een terras - in de zon - op de Grote Markt.
Met uitzicht op het stadhuis en het broodhuis namen we even de wereldproblemen door en bereidden we ons voor op de wedstrijd van Anderlecht.
Des avonds aten we een ergens pizza, helaas echter viel deze niet goed bij Sjonnie die een soort voedselvergiftiging opliep. Hij was genoodzaakt even te gaan liggen in ons hotel. Gelukkig was hij de volgende dag weer aan de beterende hand.
De drie overgebleven foffers besloten even een snooker te gaan leggen in een nabij biljartcentrum met een enorm vreemde indeling. Vreemd in die zin dat Norbert na afloop de uitgang niet kon vinden.
De volgende dag rustten we lekker uit, namen een voedzaam ontbijtje en legden wat toeristen uit hoe de lift in ons hotel werkte.
Daarna verkenden we de omgeving van het hotel en het centrum van Brussel. Al slenterend checkten we een piepklein plassend beeld even uit en bezochten was plaatselijke toeristenfuiken.
Het bleek dat het betreffende weekend in het teken stond van Jacques Brel en dat er diverse tentoonstellingen over hem waren opgezet.
Die avond namen we de taxi naar het Constant Vander Stockstadion. In de straten rondom het stadion heerste een gemoedelijke sfeer. In de kroegen aan de overkant werd een biertje getapt en hier en daar liep een politieagent op straat.
 |
|
De wedstrijd zelf was niet over naar huis te schrijven. Het leek meer op een seniorenwedstrijd op een dinsdagavond. Staand achter een hoog hek bekeken we de wedstrijd en het stadion. Het enige hoogtepunt was een doelpunt van ene Jestrovic in de 18e minuut.
Vlak voor tijd werden er allerlei spelers gewisseld die kennelijk afscheid namen van Anderlecht. In het frans werd uitgelegd wat ze hadden betekend voor de Brusselse club, waarna het publiek met gejuich reageerde. Om de tijd te doden klapten we hartelijk mee.
Manmoedig bleven we tot het eindsignaal en begaven ons toen naar een bierlokaal aan de overzijde om de wedstrijd nog even te evalueren.
Daarna verkenden we Brussel centrum.
|
De volgende morgen verlieten we na een ontbijtje het hotel, slenterden nog even door Brussel en reden toen naar Brussel-Noord.
Onderweg stopten we even bij het Atomium, aldaar al in 1958 neergezet voor de wereldtentoonstelling. Grappig om even binnen te kijken en kort de expositie door te nemen.
We namen daarna gewoon de A1 richting noord en waren voor het avondeten thuis. Het was een vreemd doch erg gezellig weekend met zijn vieren geweest.

Atomium
Opbouw van Atomium
Het betreft een stalen constructie die bestaat uit negen bollen met elk een diameter van 18 meter, die allemaal precies 29 meter van elkaar afstaan, en samen de kubistisch ruimtelijke gecentreerde kristalstructuur van ijzer uitbeelden, 165 miljard maal vergroot. Het gebouw, dat ontworpen is door architect André Waterkeyn, is, sinds de restauratie, bekleed met roestvrij staal (oorspronkelijk aluminium). De aluminium constructie woog destijds in lege staat 2.500 ton. De bovenste bol van het Atomium werd naar zijn ontwerper André Waterkeyn genoemd, na diens dood in 2005.
Hoogte
De totale hoogte van het monument, de diagonaal van de kubus, is 102,705 meter. Het grondvlak is een zeshoek met een diagonaal van 94,75 meter. De negen bollen, die een diameter van 18 meter hebben, bestaan elk uit 48 driehoekige platen van 2 mm dik. Voor de restauratie waren er 720 platen per bol.
Verbinding
De bollen zijn met elkaar verbonden door middel van roltrappen en gewone trappen. De drie buitenste hoge bollen hebben geen verticale dragers en zijn om veiligheidsredenen gesloten voor publiek.
Er zijn 5 bollen toegankelijk voor het publiek: Met de lift kan men naar de bovenste bol waar men kan genieten van een prachtig uitzicht over de stad en een restaurant. Met de roltrappen en gewone trappen bereikt men:
- de basisbol, waar een permanente tentoonstelling over "Expo 58: de tentoonstelling" en de jaren 50 is tentoongesteld;
- de tentoonstellingsbol met tijdelijke tentoonstellingen;
- de centrale bol, waar een snackbar is ondergebracht;
- de kinderbol (let wel op: deze is niet toegankelijk voor het publiek - enkel voor schoolgroepen die er in overnachten).