18 - 20 maart 2016

Onze eerste "Oostblok" FOF-stad werd geheel volgens traditie niet meteen door iedereen goedgekeurd. De voorstanders wisten de tegenstanders echter toch te overtuigen na het vinden van een mooi - niet duur - appartement, mooie plaatjes van de stad en de lage prijzen voor de voetbalkaarten van Spartak Praag. Na een lange app-discussie werd het weekend van 18-20 maart gekozen en de stadsderby Spartak Praag - Slavia Praag op zaterdag 19 maart 2016. Robert zou op zijn nieuwe brommer naar Nederland rijden.

Een week voor vertrek kregen we een slechte tijding. De wedstrijd was verplaatst van zaterdag 19:00 uur naar zondagavond de 20e. Rond die tijd zaten we al weer in het vliegtuig terug naar Schiphol. Er volgde een korte app-rondgang over wat te doen. De meeste foffers bleken geen tijd of animo te hebben om ons verblijf in Praag met 1 dag te verlengen. Werd dit de eerste FOF zonder bezoek van een voetbalwedstrijd? Als alternatief hielden we een wedstrijd van Bohemians, ook uitkomende in de hoogste divisie en spelende in Praag, nog in onze achterhoofd.

Vrijdagmorgen 18 maart 2016 reden we, na de bouwput van Norbert nog even te hebben bekeken, in de Japanner van Leon naar Schiphol. Buiten P3 werden we opgevangen door een kordon zwaar bewapende politieagenten die de auto's controleerde vanwege een strafproces in de buurt.
Zonder veel gedoe bereikten we Schiphol en nuttigden eerst een ochtendkoffie en broodje. Daarna volgde een lange voetreis naar een outskirt van het vliegveld. Onderweg werden we wel vreemd nagekeken vanwege het indringende geluid die de rolkoffer van Robaert (geleend van mevrouw Bep) maakte. Tijdens het inchecken voor de Easyjet-vlucht bleek dat onze handbagage in het bagageruim mee moest omdat de cabine vol was.
Een voorspoedige vlucht naar Praag volgde. Aldaar pikten we vrij rap onze rolkoffers weer op en pinden wat Tsjechische munten. Norbert had geregeld dat een vooraf bestelde taxi ons naar het appartement zou brengen. Zo stond voor de 1e keer iemand in de aankomsthal ons op te wachten met een bordje met zijn naam, best sjiek. Op weg naar de taxi vond wakkere Johnnie ook nog ca. 23 euri op straat, waarmee onze taxirit meteen was betaald.
Na een half uurtje kwamen we bij ons appartementencomplex waar we zeer aardig werden ontvangen door een Spaanse Deen, of andersom. De eerste indruk van onze slaapplaats was zeer goed. Een mooi gerestaureerd soort gewelf in 2 etages met zeer goede bedden. De verschillende ruimtes hadden geen tussenmuren en de stalen trap kraakte dat het een lust was.
Het toilet/douche bleek in de onderste woonlaag te zitten en was voorzien van een luide afzuigpomp. Dit maakte een nachtelijk toiletbezoek een lust voor iedereen. Nadat we de foto van Johan een centrale positie hadden gegeven, begaven we ons naar Praag Centrum, een wandeling van een half uurtje.

                                       
  Appartementencomplex aan de Vysehradska 431/26                                                                       Lounge / Keuken


      
                                  Slaapplek                                                                                                                       Stalen kraaktrap

Geheel tegen de FOF-traditie in liepen we op de eerste dag een flink stuk weg van onze slaapplaats en belandden op het Oude Stadsplein, waar een grote (permanente) markt was opgezet. We aten een vette worst en wat onsmakelijk brood en begonnen ons weekend met een blik bier, toostend met onze memorialspreuk "op Johan". Na enige tijd verhuisden we naar een betere locatie met een hangtafel en bier uit plastic glazen. Tegen de avond vonden we een verwarmd terras bij Restaurant Italia aan de rand van het plein. De heaters onder het zonnescherm waren zo heet dat de jassen uit konden en onze kalende hoofden bijkans in brand stonden. Gelukkig mochten wij de aan/uit knoppen vrijelijk bedienen. Onder het genot van wat onbekend lokale biertjes hadden we hilarische gesprekken - voor de leuk - en serieuze discussies - voor de diepgang. Ondertussen werkten we ook nog wat pasta naar binnen.

        

Zaterdagmorgen hadden we een behoorlijke slaapuit en liepen daarna via een andere route naar het centrum. Onderweg passeerden we Café Amandine (www.cafeamandine.cz) en besloten aldaar een ontbijtje te nemen. Gezien de kwaliteit en aangename sfeer werd dit meteen onze vast ontbijtlocatie voor het hele weekend.

                                           

We verkenden de kade langs de Moldau en passeerden het "Dansende Huis", door ons het Fred Oster gebouw gedoopt. Via het centrum liepen we daarna via de toeristenfuik Karelsbrug naar de westzijde van de stad.

                                        
        Ginger & Fred                                                             Pose voor de Moldau                                                                  Stukje cultuur

        

Kort na de middag werd een bezoek gebracht aan het Apple Museum. Volgens sommigen een fantastische kijk in de geschiedenis van Apple en visionair Steve Jobs. Volgens andere eigenlijk een kringloopwinkel. Aangezien de alternatieve voetbalwedstrijd intussen had aangevangen zat er niets anders op dan een lokale kroeg in te duiken voor een biertje en een chipsje. Het werd Pivnice (biertuin, pivo=bier) U Kata waar we werden bediend door een look-a-like van acteur Rade Serbedzija. Het was wel even wennen dat in de Tsjechische kroegen nog gewoon mag worden gerookt. Omdat het erg gezellig was, was voor we het wisten tijd voor het diner.

                                         

Reisleider Norbert loodste ons via een paar straatjes naar het aardige restaurantje Kolonial, waar we - voor weinig - een aangenaam diner naar binnen werkten. In het restaurant waren verschillende fietsen tot meubels verwerkt.
Johnnie had die dag een behoorlijke rugpijn gekregen en kon zich steeds moeilijker voortbewegen. In een laag tempo struinden we daarom na het diner naar het Oude Stadsplein en schoven aan in de Ierse Pub Caffrey's waar we korte tijd bleven.


  


De volgende morgen waren enkele Foffers al om 06:00 uur uit de veren om naar Formule 1 te kijken. Voor 11 uur verlieten we het appartement en lieten onze rolkoffers nog even bij de balie. Natuurlijk eerst een ontbijtje bij Amandine. Daarna bezochten we het Museum of Communism, gezeteld in een statig gebouw in de binnenstad. Het museum gaf een piepklein inzicht in de Russische overheersing en de Tsjechische revolutie van de jaren 80. 

Na een paar sportzaken te hebben gezien staken we de Moldau over op weg naar het KGB-museum. Via een stop bij Starbucks stonden we even later voor een bedenkelijke winkelvitrine alwaar het museum gevestigd zou zijn. De hoge entreeprijs en de kleine afmetingen van het gebouw deden onze vermoeden dat de prijs kwaliteitsverhouding niet in ons voordeel was. 

Na overleg besloten we naar de nabije de Ierse pub J.J. Murphy's aan de Trziste te gaan om een voetbalwedstrijd van ManUnited te kijken. Ook in deze pub mocht weer worden gerookt. Terwijl we via grote schermen meerdere wedstrijden volgden aten we ook nog even een hamburgertje. 

Toen het tijd was om de thuisreis te aanvaarden liepen we de kortste route, met google maps als gids, terug naar het appartement om onze koffers op te halen. Aldaar was nog steeds onze Spaans Deense baliemedewerker aanwezig die wat vreemde lectuur aan het lezen was. Wederom werden we met een bestelde taxi, voor weinig, naar het vliegveld gereden. Daar kwamen we erachter dat ons vliegtuig behoorlijk was vertraagd door een staking van de Franse verkeersleiders. Een lange zit in een barretje volgde, waarbij we ons onze easyjet met onze vliegapp in de gaten hielden. Toen we uiteindelijk mochten vliegen bleek dat we weer onze bagage in het laadruim moesten laten en dat onze vliegtuig vol zat met praatgrage "Libelle"vrouwen. Gelukkig duurde de vlucht maar 1,5 uur zullen we maar schrijven.

Het was een uiterst vreemd unheimisch weekend geweest zo zonder voetbalwedstrijd en natuurlijk zonder Johan. We hadden aardig weer, Praag bleek een mooie stad en een toeristenfuik. Over een ding waren we het snel eens: Volgend jaar weer naar een echte wedstrijd van een grote club.