Arsenal - Manchester City 2-0, zaterdag 4 April 2009

De locatie van de 10e editie van de FOF werd wederom best hevig bediscusseerd via het internet. Alle leden waren het er mee eens dat ons decennium wellicht op een aparte locatie moest worden gehouden. Voorstellen als Rio of Buenos Aires haalden het echter uiteindelijk niet. De meeste stemmen gingen na telling voor een her-bezoek aan Londen, mede omdat we in 2000 eigenlijk niets van de stad hadden kunnen zien. Gelukkig waren we het over de club wel snel eens: Arsenal. Helaas (of gelukkig ?) speelt Arsenal sedert 2006 niet meer op Highbury en heeft het nu de beschikking over het Emirates Stadion met 60.000 plaatsen. Het bleek weer eens niet mogelijk via de clubsite kaarten te reserveren voor de door ons gekozen wedstrijd tegen Manchester City. Aangezien we alle "klop-het-geld-uit-je-zak" internet-ticketbureaus steevast negeren dienden de kaarten op locatie te worden verkregen.

Via internet vonden we op een ruim 5-persoons-appartement vlak bij het Hyde Park en metrostation Bayswater.

 

We vlogen dit keer met vier man met Easyjet naar Londen, omdat het voor Robert natuurlijk veel gemakkelijker was om rechtstreeks vanuit Parijs te vliegen. Onze vluchten landden kort na elkaar op Luton, waarna we gevijven een taxi namen naar Inverness Terrace alwaar onze Hyde Park Suites appartement was gesitueerd.

Op nummer 34 haalden we de sleutel op en vervolgens werden we naar de overkant van de straat gedirigeerd. Ons appartement bleek netjes doch best klein. Dit in tegenstelling tot de foto's op de website. Na wetenschappelijk onderzoek stelden we vast dat de maker van de internetsite een breedbeeldcamera tegen het plafond in de hoek had gehouden om de foto op hun site te kunnen maken. We schikten wat in, zette onze bagage neer en togen naar de binnenstad van Londen. We hadden weer eens geluk, het was mooi weer met een lekker zonnetje.

 

                                        

                        Inverness Terrace                                                                                                     Woonkamer/keuken/slaapkamer

 

                                        

            Voor de entree                                                        Robert blij met het AD                                                      Badkamer/toilet

 

We namen de tube naar het centrum en slenterden langs de Thames and de Tower. Daarna staken we de Tower bridge over en verkenden het gebied aan de overzijde van de rivier.

 

                                       

 

Op aanraden van reisleider Norbert namen we na vervolgens de metro naar Greenwich, naar het station Cutty Sark. Vlakbij het afgebrande schip, langs de Thames, bevindt zich de universiteit alsook een beroemde pub Trafalger Tavern aan de Park Row.

Naast een ijzeren beeld van Nelson streken we neer op het buitenterras van de pub en namen aldaar de week even door.

Het was erg gezellig waardoor we de tijd vergaten en we aldaar bleven tot laat in de avond. Tussendoor hadden we ook nog gedineerd al konden we de volgende dag niet meer met zekerheid zeggen wie wat gegeten had.

 

                                       

 

                                       

 

De volgende morgen propten we ons vijven in de douche van het appartement en vonden een aangename ontbijtlocatie in Cafe Roma aan de Inverness Place, op een steenworp afstand van onze casa.

De eigenaar en zijn dochter keken eerst een beetje vreemd en ongastvrij op toen ze ons zagen binnenkomen. Na onze ruime bestelling werden ze wat welwillender en wisten ons een lekker ontbijtje voor te zetten. Reden genoeg om de komende twee dagen voor dezelfde locatie te kiezen.

 

                                        

 

Na het ontbijt liepen we even kort een rondje in het centrum van Londen en namen we al snel de metro naar het stadion van Arsenal. We verkenden de omgeving en leerden dat de wedstrijd tegen Manchester City geheel was uitverkocht. We waren dus aangewezen op supporters die een kaart overhadden of op de zwarte markt.

We ontdekten dat we geduchte concurrentie hadden van allerlei (louche) figuren die ook fanatiek op zoek waren naar "spare tickets" voor de wedstrijd. We hadden al snel door dat er een georganiseerde groep handelaren bezig was alle kaarten op te kopen om deze vervolgens weer te verhandelen. De groep werd geleid door een klein blond irritant kereltje en wat handlangers die de politie in de gaten hielden. Zelf hadden we geen succes in het bemachtigen van kaarten. Er waren er niet veel beschikbaar en degene die beschikbaar waren werden steeds weggekaapt door de bende.

Kort voor de wedstrijd kwam het neer op de vervelende keuze: Zaken doen met de irritante bende (en kaarten kopen tegen een woekerprijs van ca. 100 pond per kaart) of in de pub gaan kijken.

Na kort overleg en enkele verwensingen lapten we dan toch met weerzin de 100 pond p.p. en ontvingen 5 kaarten. Volgens traditie verdeelden we de kaarten via een korte loting en gingen met gemengde gevoelens het grote stadion in.

We zaten verdeeld in alle hoeken van het stadion, vlakbij het veld of hoog op de tweede ring. Door elkaar te bellen kregen we elkaars locatie in de peiling. Het positieve nieuws was natuurlijk dat we weer binnen waren en dat we twee goede teams gingen zien.

 

                                        

 

                                      

                 Fan-artikelen buiten het stadion                                                                                                         Box office

 

                                      

 

We gingen we eens lekker voor zitten. Van Persie was weer eens geblesseerd, dus de enige Nederlander stond in het veld voor City: Nigel de Jong. Verder klinkende namen als Touré, Walcott, Fabregas, Arshavin en Adebayor bij Arsenal en Given, Bellamy en Robinho bij City.   We kregen een aantrekkelijke wedstrijd te zien met Arsenal als bovenliggende ploeg. Adebayor bepaalde de eindstand van 2-0 door in de 8e en 49e minuut de scoren. Verder pakte De Jong natuurlijk een gele kaart. Na het eindsignaal stroomden we met de ruim 60.000 toeschouwers naar buiten en vonden elkaar op het voorterrein. Tegenover het stadion trok een pub onze aandacht en vervolgens genoten we buiten van een een paar pints in een plastic glas. Daarna namen we de metro naar het centrum en verkenden we het uitgaansleven van Londen.

                                       

                         Biertje na de wedstrijd                                                                                   Culinair avondeten met een genoegelijke wijn

 

De volgende dag gingen we eens lekker de toerist uithangen en namen als eerste de metro naar het Inperial War Museum aan de Lambeth Road. Het museum is gratis toegankelijk en heeft een zeer uitgebreide verzameling voorwerpen uit alle oorlogen waar het Verenigd Koninkrijk aan mee heeft gedaan. Ook zijn er enkele tentoonstellingen te zien over allerlei onderwerpen.

Van de zeer uitgebreide en realistisch opgezette holocaust exhibition waren we erg onder de indruk.

 

                       

                      Entree                                                                                                                                                          Vergeltungswaffe 2

 

Na het museum liepen een route langs o.a. de London Eye, de Big Ben, de regeringsgebouwen en Buckingham Palace. Als een groep Japanners bekeken we alle highlights, lazen we de reisgids van Norbert en volgden de wisseling van de wacht bij het paleis van de Engelse koningin. Die avond zetelden we in een Chinees lounche restaurant en bezochten nog een paar trendie uitgaansgelegenheden.

 

      

 

Het was weer een redelijk geslaagd weekend geweest. London blijft een mooie doch behoorlijk dure stad. Helaas hadden we de hoofdprijs moeten betalen voor de voetbalkaarten. Ondanks dat we in April waren gegaan, hadden we erg mooi weer gehad.   Op maandag namen we een taxi naar Luton en namen afscheid van Robert die met zijn eigen vlucht naar Parijs vloog. Kort daarna keerden we terug naar Schiphol.   De discussie voor FOF 11 kon beginnen.